Het manifest voor bibliotheek 2.0 van Laura Cohen uit november 2006 en de bewerking ervan door Kees Hamann van november 2008 spreken mij aan, omdat hiermee een samenvatting gegeven wordt van de mentale houding die bibliotheekmedewerkers kunnen aannemen om nieuwe communicatiemiddelen op een natuurlijke wijze te integreren in hun werk.
In het manifest van Kees Hamann kom ik bij punt 5 iets tegen waarmee ik niet door een deur kan: "Ik durf oude (vormen van) diensten op te heffen, ook al zijn er nog kleine, altijd al geprivilegieeerde groepen gebruikers die op continuering aandringen." Waarom zou ik zulke diensten eigenlijk willen opheffen? Pas wanneer er van een dienst niemand gebruik maakt zou ik deze willen en durven opheffen.
De bibliotheek levert diensten waar klanten om vragen, zou ik zeggen. Als er in de maatschappij instellingen zijn die een gevraagde dienst beter kunnen leveren dan de bibliotheek, gaan klanten daarheen. De bibliotheek blijft wel in beeld bij klanten indien zij net zo vooruitstrevend is in het integreren van de hier aan de orde zijnde web2.0-ontwikkelingen, als concurrerende instellingen daarin zijn. Hiermee komt de bibliotheek mensen tegemoet die graag vernieuwingen zien. Mensen die nog graag gebruik maken van meer traditionele diensten wil ik niet van de bibliotheek vervreemden door die diensten te stoppen. Het is dus een kwestie van en-en, niet van of-of.
2 opmerkingen:
Lastige kwestie. Zelf ben ik van het standpunt: doe het goed of doe het niet. Neem nu het e-book. Een nieuwe dienstverlening die je niet kan negeren. Als je zowel de papieren als het e-book aanbiedt heeft dat consequenties voor je budget. Als je er dan niet voor kiest om van beiden een beetje te doen is EN/EN een prima optie. Hoewel ik de concurrent al op de loer zie liggen: http://www.recursie.nl/component/content/article/6778-amazon-gaat-ebooks-uitlenen
Ja dat van Amazon had ik ook gelezen, prettig al dat gras voor andermans voeten wegmaaien
Een reactie posten